زنی که پله‌ها را می‌شمارد

رفاه و عیش و عشرت زنان ثروتمند عرب همواره ملازم فقر و رنج و سختی‌های اقوام دیگر، به ویژه سیاه‌پوستان آفریقایی، بوده است که برای زنده ماندن به این سرزمین‌های ثروتمند کوچ کرده‌اند. پیوند بین زنان مرفه عرب و این کارگران و بردگانِ امروزی دغدغهٔ اصلی این رمان است. هدی حمد روح و روان شخصیت‌های داستان و ذهن آنان را حتی در نقاشی‌ها و رؤیاهایشان می‌کاود تا بتواند تصویری هر چه حقیقی‌تر از این دو قشر و تضادها و درگیری‌هایشان بسازد.

حاج خانم موضی به یکی از زن‌ها پول داد که به من زبان عربی یاد بدهد تا بتوانم قرآن بخوانم. کمی خواندن و نوشتن به زبان عربی یاد گرفتم. چهار قل و آیه الکرسی را حفظ کردم اما معنایشان را درست متوجه نمی‌شوم. روزها قرآن و زبان عربی یاد می‌گیرم و شب‌ها میان دستان مریم مقدس گریه می‌کنم. گیجم و نمی‌توانم خودم را از آنچه به آن گرفتار شده‌ام، خلاص کنم. View Less